درباره وبلاگ


1364/11/9
*********.
من عاشق " علوم انسانی" م. از نظر من علوم انسانی زیر بنایی اصلی زندگی و حیات انسان هاست.

*******
من عاشق نقدم! نقد منتقد ، نقدنقد و نقد "خویشم"... من سالهاست معتقدم که: درطول تاریخ هیچ کجا هیچ انقلابی رخ نداده است ، مگر اینکه اول یک انقلاب درونی اتفاق بیافتدسپس یک انقلاب بیرونی.

"محسن نوزعیم"
***************
هرگونه استفاده از مطالب و دلنوشته های این
تارنما با ذکر منبع ونام نویسنده بدون مانع می باشد.

مدیر وبلاگ : محسن نوزعیم
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
فصل سکوت
تاریخ از آن کسانی خواهد شد که دونقط مسیر آن را با دو نقطه "عدالت" سبز بکنند. "محسن.نوزعیم"




رؤیا ساحت پُررمز و رازی از حیات روانی هر یک از ماست که روش‌شناسی فهم و تحلیل آن، بخش مهمی از نظریه‌ی روانکاوی را به خود اختصاص داده است. یونگ رؤیا را «تماشاخانه» (تئاتر) می‌داند. «تماشاخانه» استعاره‌ی جالبی است که هم بصری بودن رؤیا را برجسته می‌کند و هم عنصر واقعه (پیرنگ) را. هر رؤیایی رویداد (یا زنجیره‌ای از رویدادها) را به «نمایش» می‌گذارد. بسیاری از مردم می‌گویند «اهل تئاتر» نیستند. آن‌ها مدعی‌اند که به‌ندرت برای تماشای نمایش به تئاتر می‌روند، یا هرگز به تئاتر نرفته‌اند، غافل از این‌که همه‌ی ما انسان‌ها هر شب تئاتر خصوصی و شخصی خودمان را برپا می‌کنیم و نه فقط نظاره‌گر نمایش، بلکه ــ مهم‌تر از آن ــ بازیگر انواع‌واقسام نمایش می‌شویم. یونگ در مقاله‌ای می‌نویسد «رؤیا تماشاخانه‌ای است که در آن خودِ رؤیابین، هم صحنه‌ی نمایش است، هم بازیگر نمایش، هم یادآورنده‌ی متن به بازیگران نمایش، هم نمایشنامه‌نویس، هم تماشاگر و هم منتقد آن نمایش».

از نظر یونگ، هرچقدر به رؤیاهای‌مان توجه بیشتری نشان دهیم، به همان میزان معلوم می‌شود که بر وضعیت روانی‌مان وقوف آگاهانه‌ی بیشتری داریم. بررسی روان‌کاوانه‌ی رؤیاهای‌مان در واقع یک راه مؤثر برای کشف انگیزه‌ی بسیاری از رفتارها و بسیاری از استنباط‌های‌مان است، رفتارها و استنباط‌هایی که اگر رؤیاهای‌مان را به‌دقت نکاویم برای‌مان رمزآلود و حتی تعجب‌آور جلوه می‌کنند. تحلیل رؤیاهای‌مان به ما امکان می‌دهد تا از خواب غفلت درباره‌ی خود بیدار شویم و با تقویت ضمیر آگاه‌مان به تمامیت و کمال روحی نائل آییم.

مطابق با آموزه‌های روان‌کاوی کلاسیک (فرویدی)، رؤیا شکلی «تحریف‌شده» از تحقق آرزویی ناخودآگاه است. بر این اساس، روانکاوی کلاسیک رویکردی آسیب‌شناختی (پاتولوژیک) به رؤیا دارد. رویکرد یونگ اما فراتر از آسیب‌شناسی، سویه‌ای درمانی دارد. وجه اشتراک یونگ و فروید در تبیین رؤیا این است که هر دو معتقدند رؤیاها به سبب تعارضی بین ضمیر آگاه و ضمیر ناخودآگاه شکل می‌گیرند. این تعارض از جمله ــ و به‌ویژه ــ زمانی به وجود می‌آید که تحقق میلی آگاهانه با مانعی ناخودآگاهانه (مثلاً فوبیا یا هراسی که به آن وقوف نداریم) مواجه می‌شود و لذا ناکام می‌ماند. اما دیدگاه‌های یونگ درباره‌ی رؤیا آن‌جایی از نظرات فروید فاصله می‌گیرند که او رؤیا را همچنین حاوی نمادهایی می‌داند که راه بازگشت به سلامت روانی را به رؤیابین نشان می‌دهند. یونگ بر این اعتقاد بود که ضمیر ناخودآگاه جمعی حاوی کهن‌الگوهایی است که انواع‌واقسام حکمت‌های روانی را شامل می‌شوند. اگر رؤیا را به‌دقت (و البته به شیوه‌ای علمی) بررسی کنیم، این حکمت‌ها به ضمیر آگاه فرد انتقال می‌یابند و سلامت روانی او را اعاده می‌کنند. به باور یونگ، رؤیا میانجی‌ای برای گشودن باب گفت‌وگو و فهم ضمیر ناخودآگاه است، نه کوششی برای پنهان نگه داشتن احساسات مکتوم. این جنبه از نظریه‌ی یونگ درباره‌ی رؤیا در واقع شکافی عمیق بین او فروید ایجاد کرد. از نظر فروید، رؤیا امیال و هراس‌های ما را به شکلی «تحریف‌شده» و به زبانی پُررمز و راز بیان می‌کند، حال آن‌که از نظر یونگ رؤیا نوعی گفت‌وگو بین ضمیر آگاه و ضمیر ناخودآگاه است که طی آن بسیاری از مکنونات روانی ما آشکار می‌شوند. رؤیاهای هر یک از ما نشان‌دهنده‌ی واکنش ناخودآگاهانه‌ای هستند که به موقعیت‌های خودآگاهانه بروز می‌دهیم. مقصود از «موقعیت خودآگاهانه» آن وضعیتی است که در بیداری رخ داده است و ما به حادث شدن آن وقوفی آگاهانه داریم. تغییراتی که بر اثر عواملی خارج از کنترل خودمان در زندگی‌مان پیش می‌آیند، مابه‌ازایی روانی دارند که رؤیاها، با زبانی استعاری و نمادین، آن را بیان می‌کنند. سرانجام باید افزود از نظر یونگ، رؤیاها نشانه‌هایی ناخودآگاهانه از احتمال تغییر نگرش آگاهانه‌ی ما به دست می‌دهند. همه‌ی ما انسان‌ها در معرض تأثیرات دنیای بیرون قرار داریم، تأثیراتی که می‌توانند منجر به تغییر نگرش‌مان نسبت به موضوعی معین بشوند (یا البته نشوند). وقتی چنین تغییری صورت می‌گیرد، رؤیای متناظر با آن نیز (ایضاً به صورت یک نمایش) شکل می‌گیرد.

تحلیل رؤیا در آثار ادبی و فیلم‌های سینمایی، یک راه خوانش روان‌کاوانه‌ی روایت‌های مکتوب و فیلمی است. رویکرد یونگ در تحلیل رؤیا امکانات بالقوه‌ی فراوانی به این منظور در اختیار منتقدان ادبی قرار می‌دهد.

برگفته از وبلاگ دکتر حسین پاینده عزیز 




نوع مطلب : فیلم، نقدادبی، 
برچسب ها : روانکاوی، یونگ، نقدادبی، حسین، پاینده،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 24 اردیبهشت 1399 :: نویسنده : محسن نوزعیم
نظرات ()
کرونا و نامه هنرمندان
مساله این است که چگونه دیگر به وضعیت حالت عادی بر نگردیم؟
آن های که این نامه را نوشته و امضا کرده اند، افرادی هستند که مدعیان اندیشه ایده آلیسم  هستند، کمی واقع بینانه به موضوع نگاه بکنیم. 200 هنرمند از آمریکا خواستار این شده اند که که بعد از کرونا به حالت عادی بر نگردیم. مساله اول موضوع این هست که شما در کشوری زندگی می کنید که، نظام سیاسی نئولیبرالیست حاکم است، مگر فراموش کردید که یکی از فاکتورهای مهم این حاکمیت، #اعدا و کمیت است. مثال ساده آن در همین فضای اینستاگرام که به دنبال فالور هستند. اینکه فالور هر چقدر زیاد باشد، برای خودشان امتیاز محسوب می شود و چون درگیر #زندگی_لوکس و #تجملات هستند، فراموش کرده اند که به احتمال زیاد در خاک مجازی دفن شده اند! 
مساله دوم: اینکه فاصله #طبقاتی تبدیل به شکاف طبقاتی شده. آیا شما از  ثروت خود به مردمان عادی می بخشید که مردمان جهان سبک زندگی های خود را تغییر بدهند؟ مساله سوم: به حالت عادی بر نگردیم یعنی اینکه فاصله اجتماعی داشته باشیم؟! آیا می دانید به لحاظ روانشناسی این فاصله اجتماعی، باعث می شود در این دوران مدرن که یکی از علائمش بیگانگی بشر با خود هست بیشتر بیشتر بشود؟
مساله  چهارم: به راستی چرا باید هنرمندان سبک زندگی ها را تغییر بدهند؟ آیا ورود به این مساله کار جامعه شناسان، روانشناسان، انسان شناسان، اهالی علوم اجتماعی نیست که در این حوزه از از دانش تخصصی برخوردار هستند؟
در این سوی جهان مردمانی به خاطر مسائل اقتصادی در تنگنای های زیادی هستند و این شدت هر روز بیشتر بیشتر می شود. به نظر نگارنده بهتر بود که هنرمندان به جای نوشتن این نامه به دنبال راه کار بهتری برای جهان بودند و از حاکمیت خود می خواستند که در سیاست های خود نسبت به جهان که فقط تفکر تجارتی را دارند و در زیر پوشش دموکراسی انسان ها فقط به مثابه کالا ست، یک تحول اساسی را انجام بدهند. به راستی منظور از حالت عادی چیست و آیا می توان برای حالت عادی معیار های تعیین کرد؟ 
محسن نوزعیم




نوع مطلب : هنر، 
برچسب ها : هنر، هنرمندان، نقد، نامه، کرونا،
لینک های مرتبط :


دوشنبه 22 اردیبهشت 1399 :: نویسنده : محسن نوزعیم
نظرات ()
امروز سال‌روز تولد استاد اصغر فرهادی کارگردان و فیلمنامه نویس بزرگ ایران است.
استاد فرهادی با ساخت فیلم  « درباره الی» کاری کرد کارستان. سینمای ایران را به دو بخش پیشا و پسا درباره الی تقسیم شد. استاد فرهادی یکی از موثرترین کارگردان های سینمای ایران است و عده ای از کارگردان های جوان از او تاثیر گرفته اند که نگاه سینمای او را می توان در فیلم ها جستجو کرد. 
اولین کارگردان سینمای ایران است که برای اولین بار به خاطر فیلم جدایی نادر از سیمین جایزه اسکار را از آن خود کرد. 
سینمای ایران باید به خود ببالد برای داشتن چنین کارگردان بزرگ و عزیز. 
تولدت مبارک استاد فرهادی عزیز.. 




نوع مطلب : فیلم، 
برچسب ها : تولد، سینما، فیلم، اصغر، فرهادی، سینمای، ایران،
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 17 اردیبهشت 1399 :: نویسنده : محسن نوزعیم
نظرات ()


 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات